ගස්සා ගන්න එපා! කඩා ගන්න එපා! අතහැර ගන්න එපා!!

ආයිබෝවන්ඩ....... හුඟ කාලෙකින් ආපහු කවුළුව පැත්තෙ ආවා.. මාව නිලව්වක් නැතුව ඇති බාගදා. සෑහෙන කාලෙකින් නේ.

සරුංගල් යවන කාලේ ආවා නේද? මං බලාගෙන මහ රජත් සරුංගල් හැඩ බලනවා.
ඉස්සර නං ඉතින්  අගොස්තු කිව්වම ගොයං කැපුවට පස්සේ  වෙල් එලියෙ අහසෙන්  එකයි සරුංගල්.. දැන් ඒ වගේ කාලයක් ආය නැ ඉතින්. 21 වෙනි සියවසලුනේ. දැන් තීන්නෙ තරඟෙට බීච් එකේ යවන සරුංගල්. එහෙමවත් මදැයි ඉතිරි වුනා.
වෙලාවකට සරුංගල් අපේ හීන වගේ.....
බලාපොරොත්තුව කියන නූලෙන් අපේ හීන සරුංගලේ බැඳගෙන අපි බිම ඉඳන්  ඒකේ ලස්සන බලනවා. 
ඊලඟ මොහොතේ මොනවා වෙයිද  කියන බයත් එක්කම..

අනේ ඇත්තට අපේ ජීවිතත් සරුංගල් වගේ...  නැද්ද කියන්නේ!!!
කවුරුත් ආසා ලස්සනට ආඩම්බරෙන් ගුවනේ වැජබෙන්න... ඒත් ඒ ලස්සන තියෙන්නේ නූල  හසුරවන අතත් එක්ක නේද? 
නූල ගැස්සුනොත්? කැඩුනොත්? අතහැරුනොත්????
මොනවා නං වෙයිද..

සරුංගලේ අපේ ජීවිත වලට ලං වෙන්නේ පුංචි පැංචි කාලේ ඉඳන්. යාංතං අතපය එහා මොහා කරං දෙයක් හදන්න පුලුවන් උන මුල්ම කාලේ අපි හදන්නේ “සරුංගලේ “ ඒකත් ඉරටු වලින්. අම්මගෙන්  කාසියක් හොයං  බ්රූම්.... කියලා කඩේට දුවලා රූං.. ගාලා සවුකරදහියක් ගෙනත් අලවලා  රැලි දෙකතුනක් දාලා.. ඒකේ නූල් කෑල්ලක් දවටං මූනෙයි අතෙයි කටෙයි පාප්ප ගාගෙන ඉතින් දුවනවා ගේ වටේ..

ටිකක් කල් යද්දි බට පතුරුවලින් වයිවාරන හැඩ වැඩ දාලා මොනරු කියයි, කොම්බු කියයි ,නයා කියයි හම්මේ ඉතින් නානාප්‍රකාර සරුංගල් . මේවත් අරං එක්කො වෙලේ නැත්තං ඉස්කෝලෙ පිට්ටනියෙ.  ඉතින් අම්මා කෝටුවත් අරං එනකං සරුංගලේ එක්ක තමයි රෑ වෙන්නෙත් එලිවෙන්නෙත්.. ඒ කාලෙ කොච්චර රහද කියලා හිතෙන්නේ අපේ අම්මලා තාත්තලා   එයාලාගේ ළමාකාලේ  මතක්කරද්දි.

අපි සේරම සරුංගල් වගේ තමයි නේද වෙලාවකට?  හැංගිලා හිටියම නං වැඩක් නෑ.. අහසට යන්නම ඕනේ.. ඉතින්සමහර සරුංගල් ලස්සනයි ගොඩක්..අහසෙදි.. ඒහෙම දකිද්දි අනුන්ගේ සරුංගල් වලට ඉරිසියා කරන අයත් ඇති.. සමහරු තමන්ගේ කරගන්න පෙරුම් පුරාගෙන ඉන්නත් ඇති.. පුංචිම කාලේ සරුංගලේ කඩංගියාම අඬපු අයත් ඇති ඕනෙතරම්. හිත  හදං ඊට වඩා ලොකු සරුංගලයක් හදාපු අයත් ඇති.

ඒ මොක වුනත් ජීවිත සරුංගලේ නං බොහොම පරිස්සමට සරුංගලේ හසුරුවන්න ඕනේ.. මොකද හුලඟ බලං ඉන්නේ සරුංගලේ අරං යන්නමයි!!  ඒකත් හරියට අපේ සමාජෙ වගේ.
හුලඟත් එක්ක අනවශ්‍ය වැඩකිඩ දාන්න ගිහින් නූල ගස්සාගෙන සරුංගලේ  ගැස්සෙන්න පුලුවන්.. පේන ලස්සන නැති වෙලා යන්න පුළුවන් එතකොට. (එච්චරම බරපතල නෑයි කියමුකෝ..)
හැබැයි සිහියක් නැතුව නූල කැඩීලා ගියොත්... සරුංගලේ   හුලං පාරට  ඕන දිහාවකට  අරගෙන යයි. ගස් අතුවල වැදිලා  තුවාලවෙයි.. විනාශ වෙලායයි.. අතරමං වෙයි...
අතහැරුනොත්??? හරිම  භයානකයි.. හොඳ නරක ඕන තැනක පැටලෙන්න පුලුවන්.. වෙනකෙනෙක් අතට ගියොත් හසුරුවන්න වුනත් පුලුවන්... හරියට ලණුව කඩාගත්ත ගොනා වගේ වෙන්නත් පුලුවං ඈ... කොහොමත් අන්තිමේ විනාශවෙන එක සුවර්.. පාලනයක් නැති ජීවිතේ විනාශ වෙන එක අහනන් දෙයක්ද?


 







ඉතින් සරුංගලේ............
හැඩට ඉන්න .. පාවෙන්න... හැබැයි.. නූල සිහියෙන් අල්ලාගෙන ඉන්න
ගස්සා ගන්න එපා! කඩා ගන්න එපා! අතහැර ගන්න එපා!!

Comments

Popular posts from this blog

මං ආදරෙයි ඔයා බොරුකරන තාලෙට - I love the way you lie

love the way you lie - part 2

ආත්මගත බැඳීම - සහෝදරකම